Κατήχηση.gr

Ένα παλικάρι κλαίει,
Δέσποινα Παναγιά,
στην Αγιά-Σοφιά και λέει,
Δέσποινα Παναγιά:
Πότε θα γίνει πάλι δικιά μας,
πότε θα γίνει τούτη η εκκλησιά;

Πόσο θα 'θελα να ζήσω,
Δέσποινα Παναγιά,
τις καμπάνες σου ν' ακούσω,
Δέσποινα Παναγιά.
Πότε θα γίνουν πάλι δικά μας,
πότε θα γίνουν, βοήθα, Παναγιά.

Μη δακρύζεις πονεμένη,
Δέσποινα Παναγιά.
Η ελπίδα πάντα μένει,
Δέσποινα Παναγιά.
Πάλι θ' ανάψουν χίλια καντήλια,
πάλι θα ψάλλουν χείλη ευλαβικά.

 

< Προηγούμενο		Επόμενο >